Σάββατο, 29 Αυγούστου 2009

ΓΡΑΜΜΟΣ - ΒΙΤΣΙ, ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 1949


"Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΟΣΟ ΟΙ ΠΑΤΡΙΔΕΣ ΜΑΣ ΑΠΕΙΛΟΥΝΤΑΙ Ή ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΣΚΛΑΒΕΣ"
Τον Αύγουστο του 1949 στο Γράμμο και το Βίτσι ο Ελληνικός Στρατός πέτυχε τις τελειωτικές νίκες ενάντια σε έναν ύπουλο, αδερφοκτόνο, καθοδηγούμενο από ξένα κέντρα εχθρό, που επιβουλευόταν εδάφη, εθνική κυριαρχία κι αξιοπρέπεια... την ίδια την Ελευθερία της Πατρίδας μας. Για αυτήν την ίδια Ελευθερία που πολεμούσαν οι Έλληνες στα βουνά της Ηπείρου από τον Οκτώβριο του 1940, στα οχυρά της Θράκης και της Μακεδονίας το 1941 και στην πραγματική Εθνική Αντίσταση σε κάθε ελληνικό βουνό εως το 1944, όπως οι πατεράδες κι οι παππούδες τους παλιότερα…Τιμώντας αυτή την κληρονομιά και παρακαταθήκη, οι Ανένταχτοι Πατριώτες μαζί με όλους τους Έλληνες ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ τις ΘΥΣΙΕΣ για την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ και συνεχίζουν τις μάχες, γιατί ο πόλεμος συνεχίζεται όσο οι Πατρίδες μας θα απειλούνται ή θα παραμένουν σκλαβωμένες.

ΦΛΩΡΙΝΑ - ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ, 60 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΝΙΚΗ....


ΧΩΡΙΣ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΝΙΚΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΧΑΜΕ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΜΑΣ ΣΤΑ ΤΕΜΠΗ

Δεν ήταν Νίκη μιάς παράταξης εναντίον κάποιας άλλης. Ήταν μιά Nίκη της Ελλάδος και τηw Εθνικής μας Ελευθερίας και της Κυριαρχίας μας η οποία είχε στοχοποιηθεί χρόνια πριν από τον Σοβιετικό άξονα που συνέχιζε να προωθεί την λογική των Τσάρων και του Πανσλαβισμού στην πeριοχή μας. Ήταν μιά νίκη της Μακεδονίας που δεν αποσπάσθηκε τελικά από τον Εθνικό κορμό, όπως επεδίωκε δια λόγων και δι έργων το παράδοξο μέτωπο σλάβων εθνικιστών και κομμουνιστών. Αν δεν υπήρχε εκείνη η Νίκη δεν θα στερούμασταν μόνο τις ατομικές μας ελευθερίες και δεν θα είχαμε υποστεί μόνο την κοινωνική και οικονομική μας εξαθλίωση που θα έσπρωχνε τις δικές μας, μάνες, αδερφές και κόρες στα πορνεία της δυτικής ευρώπης... Αν δεν υπήρχε εκείνη η Νίκη θα είμασταν μιά Ελλάδα μέ σύνορα στα Τέμπη και θα συνορεύαμε με μιά χώρα που θα λεγόταν Μακεδονία και θα συμπεριελάμβανε εκτός από τα εδάφη των Σκοπίων και τα Ελεύθερα Μακεδονικά εδάφη. Τόσα πολλά σημαίνει εκείνη η Νίκη κι ας την απαξίωσαν ανάξιοι και άθλιοι του συστήματος με τις πρακτικές τους και την συμπεριφορά τους κι ας την πολέμησαν ιδεολογικά οι αμετανόητοι κι ας την αμαύρωσαν οι υποτιθέμενοι σύμμαχοι με την στρατηγική τους.
Τον Αύγουστο του 1949 εκείνη η Νίκη ολοκληρώθηκε, με τις τελικές νικηφόρες μάχες του Ελληνικού Στρατού στο Γράμμο και το Βίτσι. Μιά Νίκη που δεν ανήκει σε καμιά πολιτική παράταξη, παρά μόνο στην Ελλάδα...
stoxos.gr

Αύριο Κυριακή 30 Αυγούστου 2009,
10:00π.μ.
Μνημείο Πεσόντων Εθνικού Στρατού
ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΙΜΗΣ ΚΑΙ ΜΝΗΜΗΣ

Δευτέρα, 24 Αυγούστου 2009

το θάρρος...


"όλα αυτά... ήταν αρκετά για να καταλάβουμε το παιχνίδι της μοίρας...
μιας μοίρας αγνοούμενης που προδίδει την ανυπαρξία...
θα πρέπει να ονειρευτούμε.. πέρα απο το όνειρο.. για να γίνουμε δημιουργοί της φαντασίας..
θα πρέπει να απορίψουμε... αυτούς που μας απορίπτουν... για να φτιάξουμε στο μυαλό μας την πολύχρωμη .. πόλη της ελευθερίας....
και όχι να παραμείνουμε...κρεμασμένοι.. απο τον ιστό του φεγγαριού... με μόνη μας παρηγορία.... το θάρρος της ανάμνησης...."
ονειροπλάστρια

Κυριακή, 23 Αυγούστου 2009

ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟ ΝΟΜΟ Η ΑΘΗΝΑ


Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ "ΚΗΡΥΞΕ ΑΡΓΙΑ" ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ 24 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ
Δια του εκπροσώπου της κου Στάθη η Ελληνική Αστυνομία προτρέπει όσους δεν έχουν σόβαρους λόγους να παραμείνουν στα σπίτια τους, τους εκδρομείς να μην επιστρέψουν σήμερα Κυριακή και δίνει ταυτόχρονα άδεια στους Δημόσιους Υπαλλήλους για αύριο Δευτέρα, καλώντας και τον ιδιωτικό τομέα να πράξει ανάλογα.
ΚΑΤΑΝΟΗΤΟ...
πηγη- www.stoxos.gr

Ρίξτε τους εμπρηστές στις φωτιές...


Πως γίνεται πάντα σε εκλογικό έτος να καίγεται η Ελλάδα; Να τρέχει ο κοσμάκης αλαφιασμένος και να βλέπει τα σπίτια του να γίνονται στάχτη; Τί περιμένετε ρε; Ρίχτε όλες τις επίγειες και από αέρος δυνάμεις. Στείλτε το στρατό και ό,τι άλλο διαθέτει η χώρα. Κινητοποιήστε τους εθελοντές και τους πολίτες. Βγείτε από τις βίλες σας ρε κερατάδες. Καίγεται το πράσινο και η χώρα μας! Πιάστε τους εμπρηστές και ρίξτε τους στις φωτιές που άναψαν!

Τ.Κ

Σάββατο, 22 Αυγούστου 2009

Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία....


Αυτές τις ημέρες είδα μόνο φωτιά, φωτιά να καταβροχθίζει τα πάντα γύρω μου. Πονάει η ψυχή μου σαν να έκαψε αυτή η φωτιά, το σπίτι μου, την γη μου, την περιουσία μου, την ζωή, το παρελθόν και το μέλλον μου. Γιατί εγώ θεωρώ σπίτι μου ολόκληρη την Ελλάδα, από άκρη σε άκρη, κάθε της πέτρα και κάθε κομμάτι. Τώρα θρηνώ.. για κάθε δάσος της, κάθε οικισμό, κάθε πουλί που πετούσε στον ουρανό της πριν την φωτιά… Θρηνώ κυρίως για κάθε ζωή που χάθηκε σε αυτών των σκοτεινών ημερών την ΚΟΛΑΣΗ! Οι εικόνες στο μυαλό μου χαραχτήκαν έντονα, ο τρόμος στα μάτια των παιδιών που κλαίγανε, ο πόνος στα μάτια των γερόντων, τα χιλιάδες ΓΙΑΤΙ στα μάτια αυτών που χάσανε τα σπίτια και τις περιουσίες τους, η απόγνωση στα μάτια σχεδόν όλων των Ελλήνων, η απώλεια και το κενό στα μάτια εκείνων που τους δικούς τους ανθρώπους ή τα ζώα έχασαν για πάντα. Η μυρωδιά του καμένου ξύλου ρίζωσε στα ρουθούνια μου, και η στάχτη που σαν χιόνι σκέπασε τα πάντα γύρω μου δεν λέει να φύγει.. Και από την άλλη η αδιαφορία στα μάτια των υπευθύνων, η εγκληματική αμέλεια στα μάτια των αρμοδίων, τα κρυφοχαμόγελα στα μάτια των εχθρών της πατρίδας μας, εγχωρίων και μι. Όλα αυτά ενώ η καταραμένη φωτιά κατασπάραζε τα πάντα, σαν εφιάλτης που ξεπήδησε από τα πιο αρρωστημένα μυαλά, δημιούργημα ασυνειδήτων, κακόψυχων ανθρωποειδών τεράτων, δημιούργημα από γδάρτες ονείρων, απάνθρωπους φονιάδες… Όσο για εκείνα τα ουρλιαχτά, τις φωνές που εκλιπαρούσαν για βοήθεια πανικόβλητες, όλα ετούτα, ρίζωσαν μέσα μου, και τίποτα δεν πρόκειται να ΞΕΧΑΣΩ! Χόρτασαν όλες οι αισθήσεις μου, από αυτό το δραματικό βίωμα, πιστεύω και οι δικές σας αισθήσεις το ίδιο.. Γνωρίζω μέσα μου καθαρά ποιος φταίει και γιατί έγιναν όλα αυτά, βλέπω την αλήθεια και με κλειστά τα μάτια, γνωρίζω επίσης ότι είναι στο χέρι μας να μην τα ξαναζήσουμε… Η Ελλάδα για μια φορά ακόμα αιμορραγεί.. Σταθείτε στα πόδια σας γερά Έλληνες για να επουλώσουμε τις πληγές και να την σώσουμε από τα χειρότερα. Εύχομαι ο θεός να μας λυπηθεί και να μας βοηθήσει..

Ονειροπλάστρια

Σάββατο, 15 Αυγούστου 2009

ΒΟΗΘΑ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΟΥ....


ΤΗΝΟΣ: 15 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1940 - ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ


ΟΙ ΙΤΑΛΟΙ ΤΟΡΠΙΛΙΖΟΥΝ ΤΗΝ "ΕΛΛΗ" ΚΑΙ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΚΔΙΚΗΣΗ...


Δεκαπενταύγουστος 1940. Το εύδρομο του Πολεμικού μας Ναυτικού "Έλλη", βρίσκεται αγκυρωβολυμένο 800 μέτρα από το λιμάνι της Τήνου. Σημαιοστολισμένο για την γιορτή της Μεγαλόχαρης ετοιμάζει το Τιμητικό άγημα που θα συνοδεύσει την θαυματουργή εικόνα της Παναγίας. Η ώρα είναι 8:30 το πρωί κι ενώ η λειτουργία συνεχιζόταν, μιά ισχυρή έκρηξη συγκλονίζει ολόκληρο το νησί. Εχθρική τορπίλη βρίσκει την "Έλλη" στον λέβητα ο οποίος τινάζει στον αέρα το πολεμικό μας. Φωτιά, καπνός και Έλληνες νεκροί από την ύπουλη και βρώμικη πράξη της φασιστική Ιταλίας, ΠΟΥ ΕΚΔΙΚΗΘΗΚΑΜΕ μερικούς μήνες αργότερα στα βουνά της Βορείου Ηπείρου. Ο εκβιασμός τους, η τρομοκρατία τους όχι μόνο δεν πέρασε, αλλά χαλύβδωσε την θέληση ολόκληρου του Έθνους για την Ελευθερία.
Όπως εξακριβώθηκε αργότερα, εκτός από την μοιραία τορπίλη που είχε βυθίσει την ΕΛΛΗ, είχαν βληθεί άλλες δυο τορπίλες που είχαν προσκρούσει στον κυματοθραύστη. Διαπιστώθηκε, από θραύσματα των τορπιλών που βρέθηκαν, ότι ήταν ιταλικής προέλευσης. Όσον αφορά το μικρό μας εύδρομο, το μόνο ίχνος του που βρέθηκε ήταν η άκρη του καταρτιού του που προεξείχε από τη θάλασσα. Η Ελλάς ευτυχώς είχε στο τιμόνι της έναν άξιο κυβερνήτη που δεν λύγισε και δεν λιγοψύχησε...